Op zaterdag 10 februari overleed op 81-jarige leeftijd onze ballotage commissielid Dr. Bea Vater-Dobberstein uit Krefeld.
![](https://www.huntenkunst.org/wp-content/uploads/2024/03/bea-741x1024.jpg)
![](https://www.huntenkunst.org/wp-content/uploads/2024/03/Beatrix_und_Axel_Vater_2012_Foto_Su_Shin-Goldbach.jpeg)
Met haar man Axel Vater was zij eveneens van grote betekenis voor onze organisatie, maar ook voor de kunstwereld. Met haar man vormde zij een hechte eenheid. Samen zetten zij zich in om de beeldende kunst, met name de hedendaagse beeldende kunst te promoten en te dienen.
Daarnaast was zij een groot liefhebster van de natuur. Een gebied waarin zij afgestudeerd was. Ook op dat gebied zette zij zich volledig in.
In de zeventiger jaren leerden we Bea en Axel kennen. Er ontstond een hechte samenwerking. De eerste kennismaking was op de Grosse Kunstausstellung – een jaarlijks terugkerende belangrijke expositie in het Kunstpalast in Düsseldorf. Voor die organisatie vervulden zij een belangrijke rol. Het was een voorrecht om Bea in onze ballotagecommissie te hebben. Zij was voor ons belangrijk als een erkend kunstliefhebster en als een deskundig kunstkenner. Haar stiptheid, verantwoordelijkheidsgevoel, correctheid, bescheidenheid en haar neutrale inbreng maakte haar tot een gewaardeerd medewerkster van onze organisatie. Daarnaast wilde zij de veel belovende jonge kunstenaars een kans geven. Door haar niet aflatende inzet voor de kunst kon zij beschikken over een groot netwerk.
Haar grote zorg was de uitgebreide collectie werken van haar overleden man in een geschikte organisatie onder te brengen. In dat kader werd de Axel Vater Stiftung opgericht. Een reuze schenking deed zij aan het Kreismuseum Zons met een collectie Jugend Stil en Art Décowerken. Ook werden werken van Axel in het Museum Schloss Moyland in Bedburg-Hau opgenomen.
Tot aan haar dood bleef zij zich inzetten voor de beeldende kunst. Zo beoordeelde zij onlangs nog de inzendingen voor de komende Huntenkunst. Het was voor ons een eer haar te leren kennen en mee samen te werken. In dankbaarheid denken we aan haar terug voor alles wat zij voor onze organisatie betekend heeft. Net als de as van haar man Axel is de Oostzee ook haar laatste thuishaven geworden.